پرچ ها مؤلفه های اصلی در اتصالات ساختاری فلزی هستند و کیفیت ساخت آنها به طور مستقیم بر ایمنی و دوام پروژه تأثیر می گذارد. برای اطمینان از قابلیت اطمینان روند پرچین ، پیروی دقیق به استانداردهای صنعت و مشخصات فنی ضروری است.
الزامات مواد و ابزار
مواد پرچ باید با درجه قدرت مشخص شده در طراحی مطابقت داشته باشند. مواد متداول شامل فولاد کربن ، استیل ضد زنگ و آلیاژ آلومینیوم است. مقاومت کششی و مقاومت در برابر خوردگی آن باید نیازهای محیطی را برآورده کند. قبل از نصب ، سطح پرچ برای ترک ها ، اکسیداسیون یا انحراف ابعادی را بازرسی کنید. برای اطمینان از اینکه ابزارها در وضعیت خوبی قرار دارند و با مشخصات پرچین مطابقت دارند ، از یک اسلحه پرچ ، Top Die و Clamp استفاده کنید.
فرآیند ساخت و ساز و نقاط فنی کلیدی
پیش درمانی: اجزای متصل به آن باید صاف و تمیز باشند. سوراخ ها باید دقیقاً مطابق با نقشه ها ، با تحمل قطر 0.1 میلی متر پوند حفر شوند تا از برس یا تغییر شکل جلوگیری شود.
روش پرچین: پرچ را در سوراخ وارد کنید و فشار را با اسلحه پرچ در زاویه عمود بر سطح قطعه کار اعمال کنید تا اطمینان حاصل شود که سر پرچ به طور مساوی شکل گرفته است. برای پرچ های Countersunk ، اطمینان حاصل کنید که سر پرچ با سطح قطعه کار می شود. برای پرچ های گرد ، برآمدگی سر باید استاندارد را برآورده کند (معمولاً 0.5 تا 1.5 برابر قطر).
کنترل کیفیت: پس از پرچ گذاری ، سر پرچ را برای صداقت بازرسی کنید ، و اطمینان حاصل کنید که هیچ ترک ، انحراف یا شل بودن وجود ندارد. حداقل 5 ٪ از سر پرچ را بررسی کنید و آزمایش های کششی را در صورت لزوم انجام دهید تا اطمینان حاصل شود که مقاومت مشترک حداقل به 90 ٪ از ارزش طراحی رسیده است.
استانداردهای ایمنی و پذیرش
کارگران ساختمانی باید تجهیزات محافظتی بپوشند تا از پرواز پرچین جلوگیری کنند. پس از اتمام ، سوابق پرچین باید ارسال شود ، از جمله دسته های مواد ، پارامترهای ساخت و ساز و نتایج بازرسی. پذیرش نهایی مطابق با "استاندارد برای پذیرش کیفیت ساخت و ساز ساختار فولاد" (GB50205) و سایر استانداردها انجام خواهد شد.
استانداردهای ساختاری پرچین پایه ای برای ایمنی ساختاری است. فقط عملیات استاندارد شده و کنترل کیفیت جامع می تواند مدت طولانی- term ، عملکرد مشترک پایدار را تضمین کند.
